20 ژوئیه 2024 - مطالعه ی اخیر نشان داد که متفورمین در حالی که دیابت نوع 2 (T2DM) را درمان می کند، به بهبود تعادل میکروبیوتای روده، کمک می کند.

این مطالعه که در مجله Allergologia et Immunopathologia منتشر شده است، به رابطه ی پیچیده بین متفورمین، عدم تعادل میکروبیوتای روده در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 و مزایای بالقوه مکمل های پروبیوتیک پرداخته است. متفورمین، دارویی که به طور گسترده برای مدیریت T2DM تجویز می‌شود، بر ترکیب و عملکرد باکتری‌های روده تأثیر می‌گذارد که به نوبه خود بر جنبه‌های مختلف سلامت متابولیک تأثیر می‌گذارد.

دکتر Lu Li و همکارانش از گروه داروسازی دانشگاه سه گورگ در چین، این مطالعه را برای بررسی اثر متفورمین بر عدم تعادل میکروبیوتای روده در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 و ارزش مکمل های پروبیوتیک انجام دادند.

این مطالعه شامل 84 بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 بود. شرکت کنندگان به طور تصادفی در یکی از سه گروه پروبیوتیک، متفورمین یا کنترل با 28 بیمار در هر گروه قرار گرفتند. کنترل قند خون، میکروبیوتای روده، عملکرد جزایر و عوامل التهابی بین سه گروه مقایسه شد.

یافته های این مطالعه به شرح زیر است:

·  پس از سه ماه درمان، گلوکز پلاسمای ناشتا(FPG)، گلوکز پلاسمای 2 ساعت پس از غذا(2-h PG) و هموگلوبین گلیکوزیله (HbA1c) در هر دو گروه پروبیوتیک و متفورمین کاهش یافت و مقادیر آنها نسبت به گروه کنترل، کمتر بود.

·  گلوکز پلاسمای ناشتا،PG 2-h  و HbA1c در گروه متفورمین کمتر از گروه کنترل بود. FPG،PG 2-h  و HbA1c در گروه پروبیوتیک کمتر از گروه متفورمین بود.

·  انسولین ناشتا (FINS) و عملکرد سلولβ جزایر (HOMA-β) به طور چشمگیری درون هر دو گروه متفورمین و پروبیوتیک افزایش یافت، در حالی که سلول هایβ جزایر مقاوم به انسولین(HOMA-IR)  به طور قابل توجهی درون هر دو گروه کمتر بود. FINS و HOMA-β در هر دو گروه به طور قابل توجهی بالاتر از گروه کنترل بود، در حالی که HOMA-IR در هر دو گروه به طور قابل توجهی کمتر از گروه کنترل بود.

·  مقاومت به انسولین نیز پس از درمان در گروه پروبیوتیک کمتر از گروه متفورمین بود. تعداد لاکتوباسیل ها و بیفیدوباکتری ها در هر دو گروه پروبیوتیک و متفورمین نسبت به گروه کنترل قبل از درمان افزایش یافت و تعداد انتروباکتریاسه و انتروکوک در هر دو گروه نسبت به گروه کنترل قبل از درمان کمتر بود.

·  در گروه پروبیوتیک نسبت به گروه متفورمین پس از درمان تعداد لاکتوباسیل ها و بیفیدوباکتری ها بیشتر و تعداد انتروباکتری ها و انتروکوک ها کمتر بود و تفاوت ها از نظر آماری معنی دار بودند.

·  سطوح لیپوپلی ساکارید (LPS)، اینترلوکین 6 (IL-6) و پروتئین واکنشیسی (CRP) در هر دو گروه پروبیوتیک و متفورمین کمتر بود.

·  سطح سرمی LPS، IL-6  و CRP در گروه های پروبیوتیک و متفورمین نسبت به گروه کنترل قبل از درمان کمتر بود.

در نتیجه، درمان دیابت نوع 2 با متفورمین با کاهش عدم تعادل میکروبیوتای روده، مفید است. مکمل پروبیوتیک، باعث تنظیم بیشتر میکروبیوتای روده، کاهش التهاب مزمن و بهبود عملکرد انسولین و کنترل قند خون می شود.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/metformin-and-probiotics-together-enhance-gut-health-and-improve-type-2-diabetes-management-suggests-study-131903